Nawigacja:  Menu Główne > Słowniki >

Składniki czynszu

Poprzednia stronaPowrótNastępna strona

Dostęp do opcji:

       MENU GŁÓWNE - Słowniki - Składniki Czynszowe
       IKONA - narzedzia

 

 

W programie, przygotowana została kolekcja składników, która w większości firm może być zastosowana do naliczania czynszów. Natychmiast dla tych z Państwa, dla których jest ona niewystarczająca, z pewnością będzie dobrą wskazówką jak powinny być tworzone składniki naliczeń czynszowych. Prześledzenie przygotowanych pozycji pomoże przy tworzeniu własnych składników.

 

Wprowadzenie

 

Składniki służą do naliczania czynszów i są najważniejszą częścią programu. Bazując na składnikach należy skonstruować szablony naliczeń czynszowych. Prawidłowe zdefiniowanie, (a tym samym późniejsze działanie) ma decydujący wpływ na jakość wykonywanej przez operatora pracy.

Składniki pobierają dane z wielu miejsc w programie i na ich podstawie przeprowadzają obliczenia, które w końcowym efekcie dają nam konkretne wartości, naliczonych czynszów. 

W programie wszystkie informacje są umieszczone, w wielu opcjach. Aby przeprowadzić prawidłowe naliczenia, program potrzebuje ustalenia, w którym momencie, jakie dane należy poddać obliczeniom. Ścieżka postępowania, czyli wykonywania kolejnych działań matematycznych to Szablon Naliczeń Czynszowych, natomiast Składniki to informacje o sposobie liczenia (działania matematyczne) oraz o miejscu pochodzenia wartości. Reasumując Składniki to szereg informacji (przeznaczonych dla komputera) określających sposób wykonywania naliczeń. Na ich podstawie program ustali wartości, które powinny być uwzględnione oraz funkcje matematyczne, które winny być wykonane, aby wynik tych działań był prawidłowy.

Poprawność i trafność skonfigurowania składników zależy w dużej mierze od doświadczenia pracownika wykonującego naliczenia, który posiada wiedzę na temat schematu działań prowadzących do wyliczenia czynszów. Teraz tą wiedzę należy wykorzystać przy konfigurowaniu programu, ustalając zasady (obowiązujące w naszej firmie) generowania czynszów. Wspomniane zasady to działania matematyczne wskazujące komputerowi sposób liczenia / pobierania poszczególnych składników. Przypisanie każdemu ze składników odpowiedniego wzoru funkcji należy właśnie do zadań operatora, który wie, co, z czym należy pomnożyć, podzielić czy odjąć, aby końcowy wynik przeliczeń stanowił prawidłowe naliczenie czynszowe.

 

Jak należy tworzyć listę składników?

Aby zrozumieć cel przygotowywania składników, należy zdać sobie sprawę z tego, że dane, które program będzie pobierał do obliczeń, znajdują się w różnych miejscach naszej aplikacji. Składniki są pewnego rodzaju drogowskazami połączonymi z instrukcją obsługi. Brzmi to być może zawile, ale tak na prawdę tworzenie składników oraz ich sposoby działania nie są aż tak skomplikowane.

Pamiętajmy, że składniki wprowadzamy tylko na początku. Później troszczymy się jedynie o dostarczenie wszystkich danych, według których program (znając już mechanizm działań) naliczy czynsze.

 

W oknie, oprócz kodu, nazwy oraz napisu znajdziemy również między innymi kolumny: Z (pochodzenie składnika - informacja o tym skąd pobierana jest wartość),  oraz typ. Oczywiście ilość informacji wyświetlanych w tym oknie jest dużo większa, zależna od ustawień - Dostosowania Układu Kolumn.

BANERpamietaj

Funkcja ta, dostępna po kliknięciu ikony dopasowanieKolumn a dokładne informacje na ten temat znajdziemy w rozdziale Ikony do obsługi Baz Danych.

 

Ikony dostępne w Menu Okna

kartkaLupa1

Podgląd wydruku tabeli

drukarka

Wydruk tabeli.

Standardowe, systemowe ustawianie parametrów wydruku raportu. Takie jak na przykład numery stron do wydruku, liczba kopii, właściwości drukarki itd.

 

Ikony kartoteka, plusPN oraz klawisz Insert służą do zakładania nowego składnika. Natomiast ikona minusPN lub klawisz Delete służą do kasowania bieżącego składnika. Poprawianie bieżącego składnika kartotekaOlowek lub Enter. Wydruk listy według projektu Fast Report po kliknięciu drukarka1 lub F5.

 

Ikona kartkaLupa służy do włączenia w widoku tabeli liniami funkcji.

 

CZskladniki1

 

Jak wspomnieliśmy na początku, w programie została przygotowana kolekcja składników, na tyle elastyczna, że może być zastosowana w większości firm. Dla pozostałych może posłużyć jaki szkielet, który należy rozbudować według własnych potrzeb.

 

Przykładowa lista składników

CZskladniki

 

Do obliczania czynszu używa się większej ilości składników,  niż przedstawia to książeczka - efekt końcowy naliczeń. Wynika to ze specyfiki pracy komputera, który potrzebuje wskazania wszystkich nawet wydawałoby się oczywistych zasad. Dlatego aby móc utworzyć różnego typu naliczenia potrzebne są różne szablony składników, czyli listy pozycji, które biorą udział w naliczeniach. Numer szablonu podajemy podczas tworzenia listy naliczeń.

 

W przedstawionym wyżej przykładzie składniki ułożono/utworzono w specyficzny sposób. Do obliczeń czynszu dla lokatorów wykorzystuje się składników od kodu 70 do 450. Natomiast dla obliczeń lokali użytkowych używamy składników od kodu 500 do 600.

Pozostałe składniki używane są do wprowadzania danych w składnikach stałych i tymczasowych lokatora, budynku, lokalu użytkowego.

Jeśli chcemy zobaczyć wszystkie dane wybranego składnika wystarczy nacisnąć klawisz Enter lub 2xLKM. Niżej znajdziemy szczegółowy opis wartości, jakimi powinny być wypełnione poszczególne pola.

CZskladnik

 

Składnik

Kod - Numer składnika, jakim będziemy się posługiwać podczas tworzenia szablonów naliczeń czynszowych, a także przy pracy ze składnikami stałymi oraz tymczasowymi.
Nazwa - Opis składnika. Nazwa skrócona, która będzie wyświetlana/drukowana w nagłówkach i  zbiorówkach.
Opis - Pełna nazwa składnika.
Drukować - Pole logiczne decydujące o wydruku na listach naliczeń.  Zaznaczanie/odznaczanie odbywa się poprzez kliknięcie myszką lub naciśnięcie klawisza space. Nie wszystkie składniki muszą być drukowane w książeczce, niektóre służą tylko do przeliczeń i wtedy ich obecność na wykazie nie jest konieczna. (Znak fajka1 oznacza zaznaczenie do drukowania.)
Księgować do rozrachunków - Pole logiczne pozwalające na wysyłanie wartości danego składnika do rozrachunków podczas księgowania

 

Parametry  składnika

lightbulb1

Częścią najważniejszą, gwarantująca prawidłowe działanie programu jest poprawne zdefiniowanie parametrów składnika.

 

CZskladnikParam

 

Źródło pochodzenia - podzielono na 6 grup:

 

1. Dane pobierane z kartoteki lokatora(lub lokalu użytkowego.

2. Dane pobierane ze zbioru składników czynszowych.

3. Wartość wczytana z ekranu - w momencie naliczania czynszów program zatrzymuje się i prosi o podanie wartości dla danego składnika.

4. Wyrażenie lub funkcja DELPHI - Wartość obliczona na podstawie innych składników. Zadeklarowany wzór może być podany jako wyrażenie matematyczne lub funkcja napisana w języku Delphi.

5. Dane pobierane ze zbioru składników stałych lokatora lub lokalu.

6. Dane pobierane ze zbioru składników tymczasowych lokatora lub lokalu.

 

Typ - Wybieramy odpowiednią pozycję z dostępnej listy. Po kliknięciuAltF4 (lub F4) na ekranie wyświetlona zostanie lista możliwości (zobacz zdjęcie wyżej) użycia tego składnika w odniesieniu do naliczeń wody zimnej, ciepłej i CO lub jako zwykły składnik. (Wskazówka dla programu, pod którymi składnikami ukryty jest dany typ.)
PKWiU - symbol.

 

VAT - wybieramy stawkę VAT (po kliknięciuAltF4 (lub F4) w przypadku wystawiania faktury na dane pozycje np. dla lokali użytkowych.
Komentarz do sposobu obliczania - W polu typu memo możemy wpisać notatki dotyczące tego składnika. Na przykład wyjaśniające daną formułę, lub zasady, jakie powinny być zachowane przy tworzeniu tego składnika. Możemy także zostawić to pole puste.

memo

 

Konta księgowe

 

Mamy do dyspozycji 4 pola. Jeśli składnik, zostanie oznaczony kontem programu finansowo - księgowego (Konto FK), wtedy podczas tworzenia dekretów do FK, generowany jest odpowiedni rozdzielnik.

Na początek wybieramy stronę WN lub MA konta, żeby program prawidłowo utworzył raport. Następnie, w następnym polu oznaczonym [memo], klikamy 3kropki lub naciskamy F12klawisz.

Na ekranie wyświetlone zostanie okno skryptu DELPHI, które pozwoli na zdefiniowanie w jaki sposób generowane mają być wartości, powiązane z tym składnikiem. Po kliknięciu klockiBlade, wpisana zostanie domyślna funkcja.

 

CZskladnikKonto

 

Zawiera informację o numerze konta. Zmieniamy na dowolny, pamiętając o ogranicznikach apostrofami.

 

Funkcję możemy rozbudować, wprowadzając warunki.

 

BANERprzyklad

CZskladnikKonto1

 

W rezultacie, podczas tworzenia dekretów dla FK, otrzymamy wartości w rozbiciu na konta analityczne zależne od numeru budynku oraz rejonu:

 

CZskladniki2

 

 

 

Sposób wyświetlania

 

Kolor tła i liter - Sposób wyświetlania kolejnych rekordów na ekranie możemy sami zaprojektować, wybierając dla poszczególnych pozycji różny kolor tła oraz liter. Program automatycznie ustawia białe tło oraz czarne litery. Jeśli chcemy zmienić barwy, wystarczy kliknąć 3kropki, aby uruchomić standardową windowsową paletę kolorów.

 

Formuła obliczeniowa

 

Formuła obliczeniowa, czyli sposób liczenia danego składnika przez program, może być podana w dwojaki sposób:

Jako funkcja napisana językiem programowania Delphi.
Jako wyrażenie matematyczne - Tworzenie formuł odbywa się na ogólnych zasadach, przy zastosowaniu znaków typu:

               + dodawanie,

               - odejmowanie,

               / dzielenie,

               * mnożenie,

               () nawiasy itd.

 

To co znajduje się w tym polu zależy od określenia źródła pochodzenia składnika.(zobacz wyżej - parametry składnika.

 

Jeżeli źródłem jest:

 

facetCzarny 1. Kartoteka lokatora  lub lokalu

W polu formuła obliczeniowa umieszczamy informację z wybraną nazwą pola bazy danych -  nazwą podawaną dużymi literami.

BANERprzyklad

Jeżeli wybieramy pole powierzchnia to wprowadzamy słowo-klucz POWIERZCHNIA, - podczas obliczania składnika otrzymamy wartość powierzchni lokalu.

 

Tym sposobem można określać tylko pola z wartością. Źródło nie może być wykorzystywane przy polach innego (niż wartość) typu.

Wykorzystywane pola baz danych:

ilość osób - ILOSC_OSOB

piętro - PIETRO

powierzchnia - POWIERZCHNIA

stawka - STAWKA

powierzchnia grzewcza - POWIERZCHNIAG

stawka grzewcza - STAWKAG

współczynnik atrakcyjności - WSP_ATRAKC

współczynnik Winda - WSP_WINDA

współczynnik Hydrofor - WSP_HYDR

BANERwskazowka

W kartotece, we współczynnikach wpisujemy wartość 1 lub O, gdzie 0 (zero) oznacza brak.

 

 

narzedzia 2. Ze zbioru składników czynszowych

W polu formuła obliczeniowa będzie wpisana konkretna wartość:

BANERprzyklad

cena 1m3 wody - 5.06  (w domyśle zł.)

lub cena za 1m3 śmieci,

lub za konserwację domofonu np. 20 (zł.),

za antenę zbiorczą np. 10 (zł.).

Wpisujemy tylko liczbę bez złotych itp.

 

BANERuwaga

 

Jeżeli liczba jest z wartością dziesiętną, używamy kropki a nie przecinka, inaczej podczas obliczeń otrzymamy komunikat o błędzie. Pamiętaj - część numeryczna klawiatury (z prawej strony), wpisuje przecinek.

 

3. Wartość wczytana z ekranu

W polu formuła obliczeniowa nie wpisujemy nic. Podczas obliczeń na ekranie wyświetlone zostanie okno, w którym należy wprowadzić odpowiednia wartości.

 

BANERwskazowka

Źródła  tego używa się sporadycznie i tylko wtedy, gdy nie było możliwości wcześniejszego przygotowania / zdefiniowania / zarejestrowania potrzebnych danych.

 

blyskawica1 4. Funkcja DELPHI

Podstawowe źródło pochodzenia danych.

W polu formuła obliczeniowa dzięki zastosowaniu składni DELPHI odpowiednie funkcje pobiorą dane (z kartotek, liczników, składników tymczasowych, stałych lub innych) zawartych w różnych bazach i poddadzą je dalszym przeliczeniom.

 

BANERprzyklad

 

Chcemy wyliczyć wartość czynszu na podstawie:

wielkości powierzchni (wartość znajduje się w kartotece lokatora, lokalu lub budynku)
ceny za 1m2

Dzięki zastosowaniu funkcji Delphi możemy dokonać odpowiednich przeliczeń

 

CZskladnikFunkcja

Szczegóły - krok po kroku:

 

CZskladnikFunkcja1

 

BANERprzyklad

Podobnie działające funkcje ale w odniesieniu do:

lokali użytkowych to:

 

_ST('S','U',800), _PoleBazy('Uzytkowe','Powierzchnia')

 

budynków to:

 

_ST('S','B',800), _PoleBazy('Budynki','Powierzchnia')

litera S oznacza składnik stały, a w tym miejscu może być też litera T – składnik tymczasowy

 

Funkcja _PoleBazy wywołuje określone pole z określonej bazy przy czym należy nadmienić, że w kartotece znajdują się pola zarówno z konkretną wartością (np. powierzchnią) jak też z  informacją tekstową, a także pola określone jako parametry.  Znak fajka1 oznacza włączenie, posiadanie (wartość pola dla programu =1), puste pole to Brak (wartość pola dla programu =0).

 

CZskladnikFunkcja2

 

Jeden ze składników ma policzyć opłatę za wodę (biorąc pod uwagę, że nie wszyscy lokatorzy posiadają wodomierze. Szczęśliwi posiadacze płacą za faktycznie zużytą wodę, pozostali według ryczałtu, w zależności od ilości osób zamieszkałych w lokalu. Wysokość ryczałtu jest różna w zależności od ogólnego zużycia wody w budynku, i jest wprowadzona jako jego (budynku) składnik stały. Kod każdego lokatora zawiera informację o budynku. Funkcja obliczająca opłatę za wodę wygląda następująco:

 

CZskladnikFunkcja3

 

CZskladnikFunkcja4

 

 

Inne przykłady zastosowania funkcji w składnikach

 

Funkcja sum dodaje wszystkie składnik z przedziału od 100 do 245

CZskladnikPrzyklad

 

Funkcja obliczająca rozliczenie wody na podstawie odczytów z liczników zimnej wody.

 

Częstotliwość rozliczania wody jest dowolna. Możemy rozliczyć zużycie wody, naliczając ewentualną niedopłatę (ze znakiem plus) lub nadpłatę (ze znakiem minus) w stosunku do pobieranej ryczałtowo opłaty.

Z rozliczeniem wody wartościowym musi być użyty również odrębny składnik, gdzie wyliczona jest ilość wody (z plus lub z minus). Ilość ta jest księgowana do ewidencji wody w licznikach. Woda musi być oznaczona jako rozliczona.

 

CZskladnikPrzyklad1

 

Składnik 94 jest zdefiniowany jako składnik tymczasowy ponieważ otrzymuje on wartość w momencie rozliczenia raportu odczytu liczników z którego wynika ilość plus/minus zużycia wody.

BANERprzyklad

Z raportu odczytów liczników wynika, że lokator zużył więcej wody niż płacił ryczałtem przez kwartał, co miesiąc – płacił za 5 m3 wody miesięcznie, a zużył (wg licznika) 20 m3, czyli 5 m3 więcej za kwartał, niż zapłacił. To właśnie ta wartość zostanie przesłana z raportu odczytów liczników do składnika 94.

 

CZskladnikPrzyklad2

 

Składnik 121 ma za zadanie wyliczyć wartościowo różnicę pomiędzy raportem, a wpłatami za wodę. gwarantuje nam to użyta funkcja.

 

CZskladnikPrzyklad3

 


 

       BANERzobacz

Szablony naliczeń czynszowych

 

Ikony do obsługi Baz Danych

Pożyteczne informacje

Wygląd i obsługa okien

Grupowanie Kolumn